He
t college van B&W van Utrecht vraagt de gemeenteraad in te stemmen met de notitie ‘Utrecht Inclusief deel 2, inzet van de armoederegelingen’, waarin wordt gekozen voor 1. het jaarlijks bepalen van de vervolgstappen binnen de armoedeaanpak (nieuwe manier van beleid maken); 2. het zetten van verdere stappen richting meer maatwerkondersteuning; 3. het voorlopig voortzetten van de Individuele Inkomenstoeslag (ITT); 4. het beëindigen van de energieregeling voor ouderen en 5. het voortzetten van preventieve ondersteuning bij levensgebeurtenissen.
Lees ook Verdieping Utrecht Inclusief Deel 2.
Utrecht Inclusief Deel 1 werd vorig jaar gepresenteerd.
Life events
Interessant onderdeel van de Utrechtse aanpak is de preventieve ondersteuning bij levensgebeurtenissen. Uit een evaluatie blijkt dat die aanpak een meerwaarde heeft.
‘Inkomensbeleid Rijk niet toereikend’
Utrecht heeft het Nibud onderzoek laten doen naar de invloed van landelijke en gemeentelijke maatregelen op de financiële positie van inwoners met lage inkomens. Daaruit blijkt dat niet alle groepen dezelfde positieve effecten in hun portemonnee merken. Zo komt een paar zonder kinderen op bijstandsniveau €138 per maand tekort. Voor een gezin met twee kinderen ouder dan 12 jaar op bijstandsniveau kan dat oplopen tot €307 per maand. Zij hebben bijvoorbeeld geen geld om op bezoek te gaan of het kind zakgeld te geven. Deze gezinnen kunnen soms zelfs basisbehoeften als voeding, huur, energie en zorgverzekering niet betalen. Belangrijke oorzaken zijn de hoogte van de uitkering en het kindgebonden budget dat voor oudere kinderen te laag is. Wethouder Everhardt: “Hun inkomensbasis is eenvoudigweg niet op orde. Daardoor heeft onze inzet op preventie, maatwerk en incidentele ondersteuning niet voor iedereen het effect wat het zou kúnnen hebben. We spannen zo het paard achter de wagen. En gemeenten mogen geen inkomensbeleid voeren, dat is voorbehouden aan het rijk. Ik ga dit bij het rijk aankaarten.”







Bijna de helft van de varkens- en kippenhouders leeft onder de armoedegrens, gemiddeld al 15 jaar. Dat schrijft ING in een rapport over de stand van zaken in de Nederlandse landbouw en veeteelt. Tussen 2001 en 2015 moest 45 procent van de varkenshouders en de helft van de kippenboeren rondkomen van minder dan €22.300 bruto per jaar. Lees meer in
Vandaag presenteerde de FNV haar
10% van de Nederlanders die in de eerste 7 maanden van dit jaar zorg nodig hadden, heeft die zorg uitgesteld of helemaal niet gebruikt om het eigen risico uit te sparen. De helft van die groep kon het naar eigen zeggen echt niet betalen. Dat blijkt uit 







Op basis van onderzoek 



Wat wordt gemeten
In de vandaag verschenen publicatie 








Gemeenten kunnen maandelijks aan het Inlichtingenbureau BSN’s aanleveren van burgers die een aanvraag voor een bijzondere bijstand hebben gedaan of mogelijk in aanmerking komen voor automatische verlenging daarvan. Het Inlichtingenbureau bepaalt aan de hand van een door gemeenten opgestelde beslisboom met gegevens uit de GBA-V de huishoudsituatie van de aanvrager. Vervolgens vindt een inkomenstoets bij het UWV, en eventueel een vermogenstoets bij RDW en/of de Belastingdienst plaats. 

Vanaf heden kunnen gemeenten en samenwerkingsverbanden zich 
Ook ziet het Nibud dat uitkeringsgerechtigden aan de grens zitten van hun financiële mogelijkheden. Driekwart van hen komt moeilijk rond, in 2012 was dat nog 69%. Lees het meest gelezen artikel op dit blog: 
De invulling van de collectieve zorgverzekering verschilt sterk per gemeente. Dat blijkt uit onderzoek van het Zorgverzekering Informatie Centrum. Uit het onderzoek, waarin alle 393 gemeenten zijn onderzocht, blijkt dat de verschillen zo groot zijn dat die kunnen oplopen tot wel honderden euro’s per jaar. Een aantal gemeenten geeft een (hoge) bijdrage voor de zorgpremie, terwijl andere gemeenten hebben besloten niet mee te betalen aan de premie. In dat laatste geval moeten minima de gehele zorgpremie zelf betalen. Ook de gehanteerde inkomensgrenzen verschillen per gemeente. De inkomensgrenzen variëren van 110% tot 150% van het sociaal minimum.
Beschermingsbewind biedt op relatief korte termijn financiële stabiliteit en de meeste mensen worden terecht onder bewind gesteld. Dat blijkt uit 







Nee, zeker geen nieuws. Maar het boek Schaarste; hoe gebrek aan tijd en geld ons gedrag bepalen van Sendhil Mullainathan & Eldar Shafir moet zeker nog vermeld worden op dit blog. Het wordt regelmatig aangehaald tijdens congressen en ik lees het ook steeds vaker terug in gemeentelijke beleidsplannen.
Voor wie – net als ik – straks naar de promotie van Tamara Madern gaat, hierbij alvast een opwarmertje: 