Tweede Kamer neemt motie over Schuldenopkoopfonds aan

Deze had ik even gemist, vooral omdat hij niet werd ingediend bij het AO armoede- en schuldenbeleid, maar bij de bespreking van de voorjaarsnota:

  • Motie Bruins over onderzoeken of een schuldenopkoopfonds kan bijdragen aan economische groei op lange termijn.

Mooi, ik ben alleen bang dat de term ‘schuldenopkoopfonds’ weer de verkeerde associaties oproept en daarmee onvoldoende politiek draagvlak krijgt om uiteindelijk echt van de grond te komen. Je hoort al denken ‘dan komen die schuldenaren er lekker makkelijk van af!’. Maar het is niet zo dat alle schulden worden opgekocht. Sterker nog, bij een normale sanering wordt slechts ca. 5% opgekocht, en de rest wordt kwijtgescholden door de schuldeisers. Het saneringskrediet wordt 90-95% terugbetaald door de schuldenaar, zo blijkt in de praktijk. Het risico voor de gemeente die borg staat voor het saneringskrediet, is dus heel klein, en weegt niet op tegen de voordelen van sanering. Voor gemeenten die dit risico desondanks niet kunnen of durven te nemen, kan een landelijk saneringsfonds een uitkomst bieden. En eigenlijk is ‘borgfonds’ dus een betere benaming. En dat hoeft bovendien geen gigantische pot met geld te zijn.

Op 23 juni schreef Van Ark trouwens dat NVVK, Schuldhulpmaatje en SchuldenlabNL initiatieven ondernemen om vormen van (landelijke) saneringsfondsen of publiek-private opkoopfondsen op te richten. En: ‘Het initiatief moet bij deze partijen liggen, dat past ook bij de verantwoordelijkheidsverdeling.’ Jammer, ik zou het passend vinden als het rijk hier het initiatief neemt en de regie pakt. Misschien kunnen we de nieuwe staatssecretaris Van ’t Wout overtuigen dat hij hiermee geweldig kan scoren? En anders weet ik nog wel een paar grote fondsen die bereid zijn in dit gat te springen.

2 gedachtes over “Tweede Kamer neemt motie over Schuldenopkoopfonds aan

  1. Een ‘schuldenopkoopfonds’ is in mijn ogen een vorm van symptoombestrijding (dat op zichzelf overigens best nuttig kan zijn). Je kunt m.i. beter op zoek gaan naar de achterliggende (financiele) oorzaken van de escalatie van schuldenopbouw en de wet- en regelgeving daarop aanpassen. Wie en hoe gaat dat ‘schuldenopkoopfonds’ financieren/gefinancierd worden? Wat zijn de criteria om schulden verantwoord op te kopen en kwijt te schelden? Ik ben wel benieuwd hoe jij (Martijn) hierover denkt.

  2. “Sterker nog, bij een normale sanering wordt slechts ca. 5% opgekocht, en de rest wordt kwijtgescholden door de schuldeisers. Het saneringskrediet wordt 90-95% terugbetaald door de schuldenaar, zo blijkt in de praktijk.” Deze zin roept bij mij wel enige vragen op. Zijn er rapporten/verslagen beschikbaar, waarin deze cijfers nader worden toegelicht? Hoeveel wordt er (gemiddeld) door schuldeisers kwijtgescholden en is er een verdeling bekend per type schuldeiser (belastingdienst, UWV, CJIB, woningcorporatie, energiemij, water, zorg, etc.)?

Geef een reactie