Er zijn drie mogelijkheden:
- Een potje voor de wijkteammedewerker: een regelvrij budget waarbij de regels van de bijzondere bijstand niet worden toegepast. Deze vorm van inkomensondersteuning is, denk ik, juridisch op het randje. Lees voor de zekerheid de publicatie Maatwerk in armoedebeleid, en dan vooral hoofdstuk 3 over inkomensondersteuning op basis van de gemeentewet. Het is in ieder geval raadzaam om hierbij intercollegiaal te beoordelen of een bepaalde vergoeding gepast is en geen ongewenste effecten heeft in het geval er schulden worden afbetaald. Ik vermoed dat de gemeenten die voor deze optie kiezen de bijzondere bijstand te omslachtig en tijdrovend vinden. En dat ze ervaren dat de Participatiewet het in veel gevallen onmogelijk maakt om iets te verstrekken. Maar..
- Je kunt binnen de bijzondere bijstand meer dan je misschien denkt. Maak bijvoorbeeld vaker gebruik van artikel 16. En het hoeft niet heel tijdrovend te zijn: lees de nieuwe handreiking ‘Efficiënt uitvoeren bijzondere bijstand en minimaregelingen‘ over het beperken van de bewijslast en rapportageverplichtingen. Als je goed onderbouwt waarom bijstand moet worden verstrekt, heb je geen probleem met de accountant en is er geen precedentwerking. Lees ook socialevraagstukken onder ‘artikel 16 Participatiewet; fantastisch artikel’
- Een derde mogelijkheid is samenwerking met een particulier fonds. Vooral hulpverleners kunnen via een fonds gemakkelijk en snel iets voor hun cliënt te regelen.