
Er is alleen om een schatting van de uitvoeringskosten gevraagd; het is dus een ruwe indicatie. Het lijkt er echter op, dat de grote gemeenten profiteren van een schaalvoordeel. Daarnaast zal hun invulling van het armoedebeleid ook een rol spelen. Gemeenten die elke aanvraag individueel toetsen, zijn meer geld kwijt dan gemeenten die voorzieningen steekproefsgewijs controleren en voorzieningen zoveel mogelijk automatisch toekennen.
In 2009 gaven de sociale diensten gemiddeld 56 euro per huishouden uit aan gemeentelijk armoedebeleid. Voor dit cijfer is het totale bedrag voor armoedebeleid in een gemeente gedeeld door het totale aantal huishoudens in een gemeente. De grote gemeenten geven twee keer zoveel uit aan armoedebeleid als kleine gemeenten.
