De Tweede Kamer heeft daags voor het zomerreces van mijn gezin en de Tweede Kamer het wetsvoorstel gemeentelijke schuldhulpverlening aangenomen. Dit is de versie van het wetsvoorstel die geldt sinds de 3e nota van wijziging (4 april 2011). Verder zijn de volgende amendementen aangenomen:
Aangenomen amendementen
17. Amendement Spekman over het toevoegen van nadere inhoudelijke eisen aan het plan dat de gemeenteraad vaststelt inzake de schuldhulpverlening van gemeenten.
32. Amendement Sterk, over het aangeven in het plan hoe wordt omgegaan met schuldhulpverlening bij gezinnen met inwonende minderjarige kinderen.
49. Amendement Sterk/Spekman over invoering breed wettelijk moratorium. Bij algemene AMvB kunnen later nog nadere voorwaarden worden gesteld aan de instelling van een moratorium van 6 maanden. Lees de toelichting in het amendement.
50. Amendement Sterk over verplichting voor banken om basisbankrekening aan te bieden.
Ook motie Ortega-Martijn/Spekman (nr. 40) over de financiering van vrijwilligers is aangenomen. Dit is een motie en heeft dus niet betrekking op de inhoud van de wet.
Kaderwet
Hoewel nu nog niet zeker is of de wet daadwerkelijk wordt ingevoerd, is dit al wel een historisch moment te noemen. Gemeenten krijgen expliciet de verantwoordelijkheid om schuldhulpverlening uit te voeren. Deze wet schrijft maar heel beperkt voor hoe gemeenten de schuldhulpverlening moeten uitvoeren. Maar het dwingt gemeenten wel om er goed over na te denken en het vast te leggen in een beleidsplan. Bovendien krijg je er twee instrumenten bij die het schuldhulpverlenen gemakkelijker maken: een moratorium en basisbankrekening.
Vervolg
Nu gaat het wetsvoorstel naar de Eerste Kamer. Vermoedelijke invoeringsdatum is 1 januari 2012. Gemeenten krijgen na invoeringsdatum waarschijnlijk nog 3 tot 6 maanden voor het opleveren van het verplichte beleidsplan. Maar het is niet onverstandig om alvast te beginnen met schrijven, want zodra de wet in werking treedt valt deze binnen het kader van de Awb. Binnen dat kader is het belangrijk dat je goed hebt vastgelegd – bij voorkeur ook in beleidsregels – hoe je schuldhulpverleningsaanbod eruit ziet en aan welke voorwaarden burgers moeten voldoen om ervoor in aanmerking te komen.