Veel gemeenten moeten bezuinigen. Dat treft vaak ook het armoedebeleid. Hoe zorgen we ervoor dat minima toch de nodige ondersteuning krijgen? Schuilt de oplossing in efficiëntere aanvraagprocedures en werkprocessen? Of moeten we meer gaan samenwerken met fondsen of het bedrijfsleven? Moeten we minimaregelingen samenvoegen? Moeten gemeenten zich meer gaan richten op generiek inkomensbeleid of juist op maatwerk? En wel of juist geen preventie? Als we nu kijken naar ons gemeentelijk armoedebeleid: vinden we dan dat het ook echt de armoede bestrijdt, of kun je zeggen dat het de armoede eerder bestendigt?
Ik ben deze discussie zojuist gestart op LinkedIn in de groep gemeentelijk armoedebeleid. In het platform armoedebeleid zullen we deze discussie ook oppakken. (Ron de Boer uit Almere, bedankt voor je suggestie!)
@ In de groepen Schuldhulpverlening en Observatrix loopt een vergelijkbare discussie over de schuldhulpverlening.