In 2015 gold een overgangsrecht, maar per 1 januari jl. gaat een deel van de alleenstaande ouders er dus vrij fors op achteruit. Diverse gemeenten vinden dit onacceptabel en compenseren via de algemene bijstand art. 18 of (periodieke) bijzondere bijstand art. 12 of 35. Ik vraag me – mede namens een aantal gemeenten – af of dit kan en mag, en zo ja hoe. Is het geen ongeoorloofd inkomensbeleid? Ik houd me aanbevolen voor beleidsregels en suggesties om binnen de wettelijke kaders compensatie te bieden.
De VNG probeert bij het ministerie van SZW een structurele oplossing voor elkaar te krijgen.